"Miasto w drodze" 2018- Translacje z inności.Tkanka łączna

Data wydarzenia: 10-11-2018
"Miasto w drodze" 2018- Translacje z inności.Tkanka łączna

Streszczenie projektu
„Miasto w drodze” to nietypowy festiwal poświęcony miastu Olsztyn. Jego specyficzna forma polega na wspólnej wędrówce artystów i publiczności ulicami i zaułkami  śródmieścia.
W różnych zakątkach śródmieścia, ale i w miejscach tak nieoczywistych jak dworzec  kolejowy czy środki komunikacji (na przykład tramwaj) prezentowane będą aktualne prace teatralne i muzyczne, teksty poetyckie oraz performanse przygotowane przez zespoły, pisarzy i twórców indywidualnych z Olsztyna oraz przez Teatr Węgajty specjalnie pod kątem tego wydarzenia. Różnorodność propozycji stworzy inspirującą i poruszającą narrację o genius loci, o różnorodności społecznej i architektonicznej miasta, ze szczególnym uwzględnieniem miejsc i ludzi na co dzień mniej widocznych: urokliwych zaułków, „kultowych” miejsc spotkań, ciekawych inicjatyw, działań międzypokoleniowych itp.. Będzie to zarazem pogłębiona narracja o tym, co nas łączy.

Pytanie o wspólnotę towarzyszyło „Miastu w drodze” od pierwszej edycji w 2012 roku, nieprzypadkowo realizowanej w dniu 11 listopada. Przesłanie to zostało odebrane przez uczestników jak i recenzentów również w kolejnych latach. Od 2012 nasz rokroczny „performatywny spacer” zadziałał jako katalizator uruchamiający coraz szerszą współpracę ludzi i grup aż do zawiązania się w ub. roku grupy roboczej złożonej z olsztyńskich twórców i animatorów najróżniejszych konwencji. Planowana w tym 2018 edycja „Miasta w drodze” będzie zatem szczególna dzięki przygotowaniu w procesie wielostronnej, kilkumiesięcznej współpracy konceptualnej, organizacyjnej i warsztatowej.  Poszerzona współpraca otworzy wydarzeniu nowe możliwości prezentacji w przestrzeniach „nieteatralnych” – np. na dworcu, w kawiarni, czy w środkach komunikacji – i budowanie wspólnego wątku refleksji tematycznej.

TEMAT: Odnosimy się do postulatu społeczeństwa rozumianego jako wspólnota.

Współżycie społeczne nie może być równoległym trwaniem grup różniących się stylem życia, przynależnością pokoleniową, światopoglądem, czy sprawnościami bądź ich brakiem. Nawiązujemy do pojęcia „tkanki łącznej”, wprowadzonego w obieg refleksji społecznej przez Krzysztofa Czyżewskiego. Podejmujemy wysiłek otwierania się w stronę „równoległych” światów bytujących obok nas: wysiłek budowania nowej tkanki łącznej. Dzieje się to poprzez pracę nad językiem, nad umiejętnością słuchania, poprzez tytułowe „Translacje”. Będziemy szukali „tłumaczeń”, dróg porozumienia pomiędzy różnymi językami posługującymi się słowem, obrazem, ruchem/działaniem i – w przypadku języka migowego – gestem.

Projekt jest zaproszeniem do spędzenia dnia bez tabletów i telewizora. Do bycia wśród ludzi we wspólnej wędrówce po miejscach w mieście. Naszym celem jest ocieplenie klimatu: między ludźmi. Odpowiadamy na potrzebę doświadczania dobrze spędzonego czasu, którego nie trzeba „zabijać” a można nasycać, wypełniać, przeżywać wspólnie i go cenić. Na potrzebę sprawdzenia, jak zostaną przyjęte, głównie przez młodych ludzi, ambitne działania artystyczne w przestrzeni ulicy czy galerii handlowej, gdzie młodzież spędza dużo czasu. Chcemy umożliwić mieszkańcom i sobie odkrywanie swojego miasta na nowo. Odkrycia zaś i zadziwienia stwarzają impulsy, działają inspirująco i ożywczo. Karmią.

Nasi partnerzy:
W ciągu ostatniego okresu pojawiło się w mieście kilka interesujących inicjatyw teatralnych o dużym potencjale artystycznego rozwoju i społecznej wrażliwości. Zespoły w sposób nieszablonowy reagują na potrzebę słuchania, wysłuchiwania i  wsłuchiwania się w rozwibrowaną rzeczywistość , na potrzebę dialogu społecznego (umiejscawiając teatr na styku różnych grup bądź środowisk, w tym osób, z punktu widzenia większości, niepełnosprawnych), na potrzebę międzypokoleniowych interakcji i na potrzebę zniesienia bariery pomiędzy sceną a widownią. Do współpracy zapraszamy m.in. grupę artystyczną „Fałdy” z Wydziału Sztuki UWM pod kierunkiem Anny Drońskiej, środowisko literackie – poetycką grupę „Półkowniczek”, znanego olsztyńskiego performera Wiesława Wachowskiego, działające pod egidą Marty Guściory zespoły „Bhavo” (seniorzy) i „Antyrama” (aktorzy uczęszczający na zajęcia Środowiskowych Domów Samopomocy),  malarza-terapeutę Tadeusza Piotrowskiego oraz członków Olsztyńskiego Stowarzyszenia Głuchych. Nawiązujemy w ten sposób do własnego doświadczenia w pracy teatralnej z ludźmi zagrożonymi marginalizacją jak i do prekursorskiego ducha zespołu Bohdana Głuszczaka. Współpracuje z nami również młody Teatr 3.5 z Dzierzgonia. Działalność tego zespołu pod względem artystycznym i pod względem aktywności społecznych jest fenomenem młodego teatru w Polsce.