Region - Gołdap - Miasto i Powiat

MIASTO – Gołdap

W 1565 roku książę Albrecht postanowił w pobliżu granicy z Litwą założyć miasto, celem wzmocnienia tej części Prus Wschodnich. Na nową osadę wybrano miejsce w ówczesnym starostwie wystruckim, gdzie na rzece Gołdapie graniczyły ze sobą dwa okręgi: sambijski i natangijski - oraz dwie diecezje: sambijska i pomezańska. Polecenie założenia miasta otrzymał Bronisz Rostek, który za swą pracę zasadźcy miał przejąć urząd sołtysa.

Przywilej miejski wystawiono w 1570 roku w Królewcu, co było równoznaczne z nadaniem praw miejskich. Miasto otrzymało herb, przedstawiający skośnie umieszczoną tarczę Hohenzollernów i górną część czerwonego orła z inicjałem “S” na piersi (od Sigismundus, imienia króla Zygmunta Augusta, który był wtedy zwierzchnikiem lennym księcia Albrechta Fryderyka).

Pierwszy nawiedził miasto w 1623 roku, kiedy to zniszczeniu uległy wszystkie budynki, poza ratuszem. Następnym kataklizmem, który doprowadził do niemal całkowitego wyludnienia miasta, była epidemia dżumy, która wybuchła w 1625 roku.

Szczególnie mocno dawały się we znaki wojny, choćby wojna Rzeczpospolitej ze Szwecją. Najazdy tatarskie w latach 1656-1657 doprowadziły do zniszczenia miasta.

Na początku osiemnastego wieku ponownie dają się we znaki przemarsze wojsk, co wyraźnie zakłóca rozwój gospodarczy i przestrzenny.

Pod koniec osiemnastego wieku, licząca już trzy tysiące mieszkańców, Gołdap zmienia swoje oblicze z rolniczego na rolniczo-rzemieślnicze.

Pruska reforma administracji z 1818 roku tworzy powiaty, w tym i gołdapski, który był najdalej wysunięty na wschód i wchodził w skład nowo utworzonej regencji gąbińskiej.

Już pod koniec XIX wieku budzi zainteresowanie atrakcyjność geograficzna i przyrodnicza okolic Gołdapi. Puszcza Romincka stała się rewirem łowieckim cesarza Wilhelma II.

Duże zniszczenia w Gołdapi i okolicy następują w wyniku pierwszej wojny światowej. W okresie międzywojennym Gołdap i powiat rozwijają się pod względem gospodarczym. Rozbudowano linię kolejową, a w latach dwudziestych miasto zostało zelektryfikowane i skanalizowane.

Tuż przed drugą wojną światową powoli zwiększano liczebnie gołdapski garnizon wojskowy, gdyż Gołdap, podobnie jak inne miasta Prus Wschodnich, stała się dobrą bazą wypadową przeciwko Polsce. Stąd 22 czerwca 1941 roku część niemieckich wojsk uderzyła na ZSRR. Mimo to, ówcześni mieszkańcy miasta żyli z dala od działań wojennych. Dopiero pod koniec 1944 roku dotarł do Gołdapi front wschodni. Miasto przechodziło z rąk do rąk. Ostatecznie 22 stycznia 1945 roku Armia Czerwona zdobyła Gołdap i władzę na terenie całego powiatu przejął sowiecki komendant wojenny. Na początku kwietnia przybyła ekipa z Białegostoku i rozpoczęła administrowanie miastem oraz powiatem. Przybywają pierwsi osadnicy, pochodzący głównie z północnej Suwalszczyzny. Wśród osadników byli repatrianci ze Wschodu. Banie Mazurskie i okolice - w wyniku “Akcji Wisła” - zasiedlone zostały przez Ukraińców.

Miasto podjęło trud odbudowy. Powstały spółdzielnie, zakłady pracy, placówki kultury oraz szkoły. Największe znaczenie dla rozwoju gospodarczego miało rolnictwo, które zostało niemal całkowicie znacjonalizowane i do końca lat osiemdziesiątych zdominowane przez państwowe gospodarstwa rolne. W latach sześćdziesiątych dostrzeżono uzdrowiskowe atuty ziemi gołdapskiej. Badania powietrza i wód gruntowych dały rewelacyjne wyniki. Na początku lat osiemdziesiątych minister zdrowia wpisał Gołdap na listę potencjalnych miejscowości uzdrowiskowych.

Po przełomie roku 1989 samorząd Gołdapi opracował nową strategię rozwoju regionu. Priorytet nadano między innymi turystyce. W roku 1995, po usilnych staraniach, powstaje przejście graniczne Gołdap-Gusiew. Rozpoczyna działalność podstrefa Suwalskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Starania o przyznanie statusu uzdrowiska zostały zakończone sukcesem w październiku 2000 roku. Duże znaczenie dla turystycznego rozwoju gminy miało powstanie Centrum Sportowo-Rekreacyjnego “Piękna Góra” i związanych z nim inwestycji.

Obecnie Gołdap liczy około czternastu tysięcy mieszkańców, gmina - około dwudziestu dwóch tysięcy. Nie ma tu wielkiego przemysłu. Dominuje mała i średnia przedsiębiorczość (m.in. dwie fabryki kopert, zakłady odzieżowe, metalowe, tartak, zakład produkujący mrożonki oraz firmy produkujące elementy wyposażenia budynków). Godna uwagi jest działalność organizacji pozarządowych, zaś wiele organizowanych w Gołdapi imprez kulturalnych oraz turystycznych szeroko znanych jest także poza regionem.

Oferta turystyczna:

Piękna Góra  Centrum Sportowo – Rekreacyjne

Piękna Góra to prawdziwy raj dla osób uprawiających turystykę aktywną. Latem jest celem niedzielnych spacerów a zimą proponuje doskonałe warunki do jazdy na nartach i snowboardzie. To oznacza, że czas odkurzyć narty i deski, przywdziać kombinezon, a potem już tylko podbijać stoki. Warto tu przyjechać z całą rodziną i zakwaterować się w Zajeździe pod Piękną Górą Rudziewicz. Znak jakości i serdeczna gościnność to tylko kilka zalet, które cechują nasz ośrodek. Trudno znaleźć w Gołdapi hotel o równie wysokim standardzie.

Wspaniałe widoki, znakomite warunki do szusowania na nartach, słońce i wiele przygód - to wszystko można znaleźć w zimowej scenerii na Pięknej Górze. Naprawdę jest w czym wybierać! Trzy trasy narciarskie wspólnie tworzą "Ski arene". Wszystkie trasy są sztucznie naśnieżane, oświetlone i ratrakowane.

Obszar tras narciarskich obejmuje:
- Trasa czerwona o długości 350 m przy wyciągu orczykowym
- Trasa niebieska o długości 650 m przy wyciągu orczykowym (na tej trasie przygotowany jest
   snowpark)
- Przed zajazdem usytuowana jest 2-osobowa kolej krzesełkowa przy trasie zjazdowej o  
   długości 750 m. Dzięki temu możliwy jest wjazd i zjazd na nartach pod same drzwi hotelu. Nie
   ma lepszego sposobu na podziwianie niesamowitej scenerii niż przejażdżka koleją linowo-
   krzesełkową, która szybko i bezpiecznie zawiezie na szczyt Pięknej Góry.

Przy dobrych warunkach śniegowych funkcjonuje także tor saneczkowy o długości 1200 m.
Dzieci, które mogą założyć narty, będą jeździć w miejscach przeznaczonych tylko dla dzieci ze specjalnymi wyciągami o długości 200 m. Początkujący mogą ćwiczyć na tak zwanej "oślej łączce" pod opieką wykwalifikowanych instruktorów. Tuż obok wyciągów znajdują się parkingi oraz wypożyczalnie sprzętu narciarskiego. Można tu zaopatrzyć się w wysokiej jakości sprzęt do narciarstwa zjazdowego i snowboardu.

Aby wypoczynek nie znużył turysty i nie ograniczał się tylko do nart, w przerwach między slalomami proponujemy zjeść specjały tego regionu serwowane w obiekcie restauracyjnym. Przepyszne kartacze, golonka, złociste placki ziemniaczane dodadzą Państwu sił na kolejne godziny jazdy na nartach.

Po całym dniu jazdy, gościom zazwyczaj dopisuje apetyt. Jeśli nie, zawsze potrafi pobudzić go aromat i smak dań serwowanych przez restaurację myśliwską w zajeździe. Sąsiadujący z nią bar doskonale nadaje się na wieczorne wspominanie wrażeń ze stoków przy kawie i drinku. Dzieci po pobycie na świeżym powietrzu zapraszamy do specjalnie przygotowanego dla nich pokoju zabaw.

Sezon na stokach urozmaica wiele imprez - zawody, konkursy. Zaplanowane zostały między innymi:
• Zawody o Puchar Zajazdu Piękna Góra,
• Zawody o Puchar Dyrektora OSiRU w Gołdapi,
• Puchar Trzech Gór Warmii i Mazur,
• Family Cup,
• Międzynarodowe Zawody w Snowboardzie,
• Sezon zakończy Zjazd na Byle Czym.

Ponadto oferujemy wiele innych atrakcji takich jak: kuligi, ogniska, sylwester na stoku, które dostarczą Państwu sporo wrażeń.

Piękna Góra to idealna zimowa kraina dla osób, które cenią sobie przede wszystkim gwarancję śniegu, różnorodność dobrze przygotowanych tras, atrakcyjny sposób spędzenia wolnego czasu po całodziennym szusowaniu na nartach. Zatem na narty - stoki czekają!

Więcej informacji za oficjalnej stronie Ośrodka www.zajazd-rudziewicz.pl

Źródło: www.zajazd-rudziewicz.pl
Foto: www.zajazd-rudziewicz.pl

Mosty w Stańczykach

Mosty zostały pobudowane w 1926 roku obok wsi Smatshausen (niemiecka nazwa wsi Stańczyki w Puszczy Rominckiej. Dwa równoległe wiadukty, każdy długi na ponad dwieście metrów i wysoki na prawie czterdzieści, spinają strome w tym miejscu brzegi Błędzianki. Nawet najwyższe świerki swymi ostrymi czubami nie sięgają koron wiaduktów. Pierwszy wiadukt zbudowano przed dwunastu laty.

Źródło: www.stanczyki.com
Foto: www.stanczyki.com  

Więcej informacji na oficjalnej stronie Urzędu Miasta w Gołdapi.

Przydatne strony:
www.goldap.pl
www.uzdrowiskogoldap.pl
www.zajazd-rudziewicz.pl - Centrum Sportowo-Rekreacyjne Piękna Góra - Rudziewicz 

Źródło: www.goldap.pl
Foto: www.goldap.pl  

 

POWIAT – Gołdapski

Książę Albrecht Hohenzollern w 1565 roku postanowił w pobliżu granicy z Litwą założyć miasto. Na ową osadę wybrano miejsce w ówczesnym starostwie wystruckim, gdzie na rzece Gołdapie graniczyły ze sobą dwa okręgi: sambijski i katangijski, oraz dwie diecezje: sambijska i pomezańska. W 1570 roku w Królewcu wystawiono osadzie przywilej miejski, co było równoznaczne z nadaniem praw miejskich. W 1623 roku w Gołdapi spłonęły wszystkie budynki poza ratuszem, a w 1625 r. wybuchła epidemia dżumy, która doprowadziła do prawie całkowitego wyludnienia miasta. Szczególnie mocno dawały się we znaki wojny, choćby wojna Rzeczpospolitej ze Szwecją. Najazdy tatarskie w latach 1656 - 1657 doprowadziły do zniszczenia miasta. Częste przemarsze wojsk na początku XVIII w. spowodowały zakłócenie rozwoju gospodarczego powiatu. Pod koniec XVIII w. Gołdap stała się miejscowością rolniczo - rzemieślniczą.  

 W 1818 r. w wyniku reformy administracyjnej została miastem powiatowym, a leżąca obok Puszcza Romincka - rewirem łowieckim cesarza Wilhelma II. Pierwsza wojna światowa spowodowała duże zniszczenia. Przed drugą wojną światową zwiększono liczebnie gołdapski garnizon wojskowy. Gołdap, podobnie jak inne miasta Prus Wschodnich, była bazą wypadową przeciwko Polsce.

W okresie międzywojennym Gołdap i powiat rozwijały się pod względem gospodarczym. Rozbudowano linię kolejową, a w latach dwudziestych miasto zostało zelektryfikowane i skanalizowane. Stąd 22 czerwca 1941 roku część niemieckich wojsk uderzyła na ZSRR. Mimo to ówcześni mieszkańcy miasta żyli z dala od działań wojennych. Dopiero pod koniec 1944 roku dotarł do Gołdapi front wschodni. Miasto przechodziło z rąk do rąk. Ostatecznie 22 stycznia 1945 roku Armia Czerwona zdobyła Gołdap. Nastąpił wówczas etap osadnictwa polskiego, głównie napływ osadników z Suwalszczyzny północnej, ale także z Ukrainy.

Pierwszym starostą w Gołdapi został Piotr Lewandowski, który objął urząd w 1945 roku. Miasto odbudowano. Największe znaczenie dla rozwoju gospodarczego miało rolnictwo, które zostało niemal całkowicie znacjonalizowane i do końca lat osiemdziesiątych zdominowane przez państwowe gospodarstwa rolne. Po 1989 roku przed Gołdapią pojawiły się nowe szanse. Wytworzyły się wreszcie realne możliwości wykorzystania naturalnych walorów miasta i gminy oraz przygranicznego położenia. W latach sześćdziesiątych dostrzeżono uzdrowiskowe atuty ziemi gołdapskiej. Wówczas wykonano pierwsze badania wody i powietrza.

Stwierdzono, że w tym rejonie jest najczystsze powietrze w Polsce. Na początku lat osiemdziesiątych Minister Zdrowia wpisał Gołdap na listę potencjalnych miejscowości uzdrowiskowych, a w latach dziewięćdziesiątych samorząd rozpoczął intensywne starania o nadanie Gołdapi statusu miasta uzdrowiskowego. W sierpniu 2000 roku Minister Zdrowia podpisał rozporządzenie przyznające Gołdapi status uzdrowiska.

Gołdap jest ośrodkiem turystyczno-wypoczynkowym, leżącym na skraju Garbu Szeskiego, nad rzeką Gołdapą, w pobliżu granicy z Rosją, tam gdzie rozciąga się legendarna Puszcza Romincka z Parkiem Krajobrazowym. Znajduje się tu pięć rezerwatów przyrody z unikalnymi okazami fauny i flory. Lasy zajmują 31,1 % powierzchni tego terenu.

Okolice Gołdapi należą do najczystszych w regionie. Pobliskie jeziora przyciągają wędkarzy i żeglarzy. Dzięki czystemu środowisku naturalnemu oraz walorom przyrodniczo - krajobrazowym jest to jeden z najatrakcyjniejszych obszarów w kraju.

Jedyne w warmińsko-mazurskim

W oparciu o badania powietrza, które do tej pory jest najczystsze w Polsce, niepowtarzalne walory klimatyczne oraz zasoby borowiny, Gołdap została, jedynym w województwie warmińsko-mazurskim uzdrowiskiem klimatyczno - borowinowym o profilu leczniczym. Tutejsze Sanatorium Uzdrowiskowe „Wital” od początku swojego funkcjonowania ma pełne nasycenie jeśli idzie o kuracjuszy. Można tu leczyć schorzenia narządów ruchu (reumatyczne oraz stany pourazowe) oraz niektóre choroby układu oddechowego i nerwowego, a także choroby kobiece. W najbliższych latach w tutejszej uzdrowiskowej strefie „A” pojawią się nowi inwestorzy i nowe sanatoria.

Historia "Uzdrowiska Gołdap" sięga już lat sześćdziesiątych, kiedy to w gminie Gołdap wykonano pierwsze badania wody i powietrza. Stwierdzono wtedy, że w tym rejonie jest najczystsze powietrze w Polsce. W 1982 roku Minister Zdrowia uwzględnił Gołdap na liście przyszłych miejscowości uzdrowiskowych.

Na początku lat dziewięćdziesiątych samorząd rozpoczął intensywne starania o nadanie Gołdapi statusu gminy uzdrowiskowej. W sierpniu 2000 roku Minister Zdrowia podpisał rozporządzenie przyznające Gołdapi status uzdrowiska. Oficjalnie Gołdap została uzdrowiskiem w październiku tego samego roku, po ukazaniu się rozporządzenia w Dzienniku Ustaw.

Pamiątki z przeszłości

Skomplikowana historia regionu przyczyniła się do tego, że swoje ślady na tych ziemiach pozostawiły różne narodowości. Ziemie te najwcześniej zamieszkiwały plemiona pruskie. Żyli tu Jaćwingowie, Niemcy, Litwini i Polacy. Przed wiekami, podczas zawirowań wojennych, przebywali tu Tatarzy i Bośniacy. Przed wojną była tu niewielka gmina żydowska - sentymentalnym śladem po gminie jest kirkut znajdujący się przy ulicy Cmentarnej oraz tablica pamiątkowa upamiętniająca, zniszczoną podczas wojny, synagogę.

Swoją obecność zaznaczyły znane postaci historyczne.

W Kowalkach urodził się Marcin Giersz, osiemnastowieczny pedagog i działacz społeczny. Podobno Immanuel Kant swoją najdłuższą podróż poza Królewiec odbył właśnie do Gołdapi, do swojego przyjaciela pułkownika von Lossowa. Ten fakt upamiętnia pomnik stojący przy ulicy Lipowej.

Na początku lat dziewięćdziesiątych na jednym z cmentarzy odsłonięto głaz zadedykowany pokoleniom Niemców, zamieszkujących wcześniej te ziemie. W pobliżu Dubeninek znajduje się, odnowiony niedawno, cmentarz żołnierzy niemieckich i rosyjskich, poległych podczas pierwszej wojny światowej. Świadkiem fragmentu historii pruskiej szlachty jest piramida-grobowiec rodu Farenheidów w Rapie.

Czasy nam bliższe upamiętnia cmentarz żołnierzy radzieckich we Wronkach oraz Pomnik Niepodległości stojący w centrum miasta. Do wszystkich tych pamiątek gołdapianie podchodzą z należnym szacunkiem.

Atrakcje turystyczne

Morenowe Szeskie Wzgórza, lasy, jeziora i czyste powietrze czynią to miejsce wyjątkowo atrakcyjnym - i to przez cały rok dla turystów i miłośników sportów. Atutem jest Piękna Góra z trasami zjazdowymi, wyciągami narciarskimi oraz grodziskiem Jaćwingów. Uroda centrum miasta wywiera duże wrażenie na przybyszach.

Ogromną atrakcją tych terenów są mosty kolejowe w Stańczykach, których wysokość wynosi około 35 metrów. Coraz większym zainteresowaniem turystów cieszy się, wybudowany na początku dziewiętnastego wieku, grobowiec pruskiej rodziny Farenheidow w Rapie koło Bań Mazurskich - budowla ma kształt piramidy.

Turystom warto polecić Park Krajobrazowy Puszczy Rominckiej ze ścieżkami edukacyjnymi oraz unikalne gospodarstwo rolne z hodowlą danieli.

W podmiejskim Lesie Kumiecie udostępniono zwiedzającym kompleks poniemieckich bunkrów, pozostałości po kwaterze Luftwaffe z okresu drugiej wojny światowej.

Miłośnicy wędrówek pieszych, rowerowych i kajakowych mogą korzystać z oznaczonych tras, choćby kajakowej - Gołdapą do Węgorapy.

Puszcza Romincka i Park Krajobrazowy Puszczy Rominckiej

Lasy zajmują około 31 proc. ziemi gołdapskiej. Zwartymi kompleksami leśnymi są: Puszcza Romincka, Lasy Skaliskie i północny fragment Puszczy Boreckiej.

Legendarna Puszcza Romincka przecięta jest granicą Polski i Obwodu Kaliningradzkiego. Utworzono tu pięć rezerwatów przyrody. Są to: Dziki Kąt, Czerwona Struga, Mechacz Wielki, Boczki, Żytkiejmska Struga. Można tu spotkać wiele unikalnych roślin i zwierząt, choćby jelenie, łosie, wilki, a nawet rysia, czarnego bociana, orła bielika.

Niegdyś Puszcza Romincka była rewirem łowieckim cesarza Wilhelma II, który każdego ubitego przez siebie jelenia upamiętniał kamieniem opatrzonym okolicznościowym napisem. Znaczącym dla regionu wydarzeniem stało się powołanie 14 stycznia 1998 r. Parku Krajobrazowego Puszczy Rominckiej, którego zasadnicza część zajmuje powierzchnię 14.620 hektarów.

Szeskie Wzgórza

Przepiękny krajobraz Ziemi Gołdapskiej uzupełniają morenowe Szeskie Wzgórza. Na południe od miasta znajdują się trzy najwyższe szczyty tego mezoregionu, z których najwyższe (Szeska Góra) sięga 308,7 m n.p.m. Ciekawostką jest Góra Tatarska (308 m), na szczycie której, w zagłębieniu, znajduje się jeziorko. Można tu spotkać przykłady roślinności tundrowej.

Niedaleko Kowali Oleckich, także w obrębie Szeskich Wzgórz, utworzono rezerwat przyrodniczy Cisowy Raj, w którym wyodrębniono okazy cisa pospolitego. W kompleksie wzgórz można spotkać okazy unikalnych zwierząt, hoduje się tu daniele. Swoje gniazda mają orły bieliki, pomiędzy wzgórzami znajduje się mnóstwo zarybionych stawów. U podnóża Pięknej Góry funkcjonuje Centrum Sportowo-Rekreacyjne "Piękna Góra", wykorzystujące przez cały rok naturalne ukształtowanie tego terenu w celach rekreacyjnych.

Można tu skorzystać z wyciągów narciarskich i ścieżek rowerowych.

Rozwój gospodarczy

W Gołdapi nie ma wielkiego przemysłu. Szanse dla rozwoju gminy stworzyło otwarcie w 1995 roku przejścia granicznego oraz w 1996 r. Suwalskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej, obejmującej swoim zasięgiem kilkudziesięciohektarowy przygraniczny teren gminy Gołdap, położony w sąsiedztwie przejścia granicznego z Obwodem Kaliningradzkim. Przyznanie Gołdapi statusu, jedynego w województwie warmińsko-mazurskim, uzdrowiska stwarza nowe szanse dla gminy. Lecznictwo sanatoryjne będzie oparte głównie na wykorzystaniu czystego powietrza oraz złóż błot borowinowych.

W Gołdapi funkcjonują dwie nowoczesne fabryki kopert - A&G Koperty i, posiadająca kapitał niemiecki, "NC" Koperty. W pobliżu przejścia granicznego działa odlewnia żeliwa "Gicor", zaś w pobliskiej podstrefie SSSE TM Dom oraz "Budomex". Przy ulicy Stadionowej działa tartak - filia "Pagedu". Nad samym jeziorem Gołdap wybudowano Ośrodek Szkoleniowo-Wypoczynkowy OHP - jest to placówka o standardzie międzynarodowym.

U podnóża Pięknej Góry niedawno rozpoczęła działalność spółka "Piękna Góra" jako baza Centrum Sportowo-Rekreacyjnego. Godny uwagi jest Zakład Pracy Chronionej "Nord-Ost", produkujący odzież roboczą, oraz firma WUTEH produkująca m.in. betoniarki.

Możliwości inwestycyjne gminy Gołdap wiążą się z podstrefą Suwalskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej, z turystyką oraz z uzyskaniem statusu uzdrowiska.

Umiejscowienie Gołdapi tuż przy przejściu granicznym Gołdap-Gusiew czyni jej położenie strategicznym, bowiem kontakty z obwodem kaliningradzkim nabierają przyspieszenia.

Kultura

Gołdap jest prężnym ośrodkiem kulturalnym. Każdego roku organizuje się tu kilka imprez ogólnopolskich. Imprezą o randze międzynarodowej są Międzynarodowe Spotkania z Tańcem. Oprócz tego w tutejszym Domu Kultury działają sekcje: plastyczna, tańca nowoczesnego, tańca towarzyskiego, muzyczna, fotograficzna i modelarska. W gołdapskie środowisko wrósł, prowadzony przez emerytów i rencistów, ludowy zespół "Echo". W Gołdapi odbywają się, jedyne w regionie północno-wschodnim, spotkania literatów pod nazwą Jesienne Dni Literatury "Ocalenie przez poezje". Osobną bowiem kartą gołdapskiego życia kulturalnego jest prężne, i znaczące dla regionu, środowisko literackie.

Stąd pochodzi Marzanna Kielar, laureatka nagrody literackiej im. Kościelskich. Tu tworzą literaci, którzy wydali książki zauważone przez krytykę ogólnopolską. Są to: Piotr Jankowski, Jan Jastrzębski, Mirosław Słapik i Zbigniew Tanajewski.

W Gołdapi funkcjonuje Szkoła Muzyczna I Stopnia, która również prowadzi prężną działalność kulturalną. Już drugi rok odbywają się tu ogólnopolskie warsztaty skrzypcowe studentów wyższych szkół muzycznych. Uczniowie tej placówki organizują koncerty wyjazdowe. W kulturalny krajobraz miasta wtopiła się tamtejsza orkiestra dęta.

Oprócz placówek ściśle związanych z działalnością kulturalną istnieje w Gołdapi wiele środowisk uczestniczących w życiu kulturalnym. Na pewno dużą rolę promocyjną spełnia coroczny Międzynarodowy Konkurs Krzyku organizowany przez Gołdapską Radę Sportu. Wydarzeniem, zauważonym przez media ogólnopolskie, było zainaugurowanie działalności Światowego Centrum Kartaczy.

Z tym wiążą się konkursy na najsmaczniejsze kartacze. Istotną rolę w animowaniu gołdapskiej kultury pełnią niektóre stowarzyszenia, m.in.: Stowarzyszenie Kulturalno-Ekologiczne "Alternatywa" oraz Towarzystwo Aktywności Społecznej "Mazury Garbate". Wiele osób przyciąga Stowarzyszenie Sportów Ekstremalnych. Coraz bardziej widoczna jest działalność Fundacji Rozwoju Regionu Gołdap.

Dużą rolę kulturotwórczą pełni lokalny dwutygodnik "Gołdap z bliska", który jest m.in. organizatorem plebiscytów na "Gołdapianina Roku", "Sportową Osobowość Roku" oraz pomysłodawcą "Dni Gołdapi". Dwutygodnik wydaje serię książek literackich, zauważonych przez krytykę ogólnopolską.

Sport i rekreacja

Dzięki dobrym warunkom geograficzno-przyrodniczym gmina Gołdap prowadzi działalność sportowo-rekreacyjną przez cały rok. Latem można tu korzystać z aktywnego wypoczynku nad wodą lub urządzać wędrówki po lasach i wzgórzach; zimą ten teren udostępnia swoje trasy narciarzom.

W styczniu odbywa się tu wielka międzynarodowa impreza narciarska pod nazwą "Bieg Jaćwingów". Również zimą na Pięknej Górze odbywają się ogólnopolskie zawody w ramach Family Cup. Nieprzypadkowo więc w Gołdapi utworzono siedzibę Wojewódzkiej Federacji Sportów Zimowych.

Jesienią, w ramach Pucharu Polski, biegacze mogą uczestniczyć w Crossie Gołdapskim. Dużą popularnością wśród biegaczy cieszy się Międzynarodowy Bieg Gołdap - Gusiew (Obwód Kaliningradzki).

Więcej informacji na oficjalnej stronie Powiatu Gołdapskiego.

Przydatne strony:
www.powiatgoldap.pl
www.bip.warmia.mazury.pl/powiat_goldapski/
www.egoturystyka.pl

 
Źródło: www.powiatgoldapski.pl